hormonaal gevaarte

en dus beginnen wij weer "dingen te zeggen"

inderdaad, beste kinderen, als wij moe of verward of premenstrueel of juist menstrueel of post-menstrueel gehormoniseerd en bijgevolg moe en verward zijn en dit niet kunnen temperen met chocoladekicks (wij hebben tandpijn en vrezen het ergste en bovendien hebben wij een hekel aan tandartsen gezien dat toch de gefaalden der medische wereld zijn) dan beginnen wij "dingen te zeggen"

dat zijn dan -wat MDG-wax zo aardig noemt- gevallen van kinderlogica, zoals MDG-wax in heure cursus explikeerde met een voorbeeld zijnde "ik heb de deur goed toegedaan, ik heb een wrat"

ik daarentegen heb geen wrat en ook geen gesloten deur, gezien er vandaag weeral geschilderd wordt in de gangen van Windsorcastle (paarse verf) en dan nog wel op mijn deur. dus wijl die verf droogt, staat de deur open te klappen en toe te klappen gelijk zot

hierbij moet overigens vermeld dat het bizonder vervelend was dat die verfkerels juist weer aanbellen op de moment dat ik wil vertrekken voor een lunchdate met Kika Volaille (inderdaad, lieve lezertjes, die leeft nog steeds en schopt menig aars) om het een en ander te bespreken ivm scenografische kunstshit en decors en kostuums en film en videokunst (waar ik niet van hou) en andere heel erg interessante dingen
want, u moet weten, dat ik Kika Volaille de Heilige weleens durf te vragen een en ander artistiek werkje voor mij op te knappen... en ik had iets laten vallen ivm decorisatie van Smurfu Moi (de voorstelling uiteraard)

Thomas Bernhard is geil maar ik verstaan Wittgenstein niet

soit, ik was dus van plan tijdens de lunchdate met Kika Volaille de Heilige, aan hare Heilige Vogel Zelve (kortweg HGZ) te melden dat zij voor mijn nederig project, mijn humblissante bachelorproefje geen tijd hoefde vrij te maken, gezien daar toch nog steeds veel onenigheid over bestaat
(Kutten die niet beschikbaar zijn, Penissen die te enthousiast zijn, u kent dat wel)
dus ik wil net vertrekken om een gezellige lunchdate te beleven met HGZ, wanneer die verfkwasten mijn deur openrukken en beginnen te schuren en te schilderen en mij te bevelen dat die deur gans de middag open moet blijven staan en dan maar klepperen omdat ik zo gezondig ben om de venster een keertje open te zetten en dat tocht dus doet die deur al gans de middag klep klep klep

dus moet ik de H. Lunchdate afzeggen om in 't oog te houden dat er geen verfkwast mijn H. Lingerie zit aan te passen wijl de verf droogt in mijn afwezigheid!!!

Jeminee

zodus is mijn middag alweer gevuld met nieuw schrijfwerk

niet op dit blog uiteraard, dit kunnen wij met moeite schrijfwerk noemen, neen dit blog bevat alleen gelul over saaie uitstapjes naar Brussel op vrijdag om daar een zgn. workshop te volgen waar een hoop cultuurhoeren in slecht engels de inhoud van deze website vertelt alsof ik te stom ben om die site zelf te raadplegen op de moment dat ik hem nodig heb (volgend jaar bijvoorbeeld) want niemand gelooft toch dat soort dingen allemaal te onthouden na een namiddagje luisteren naar slecht engels?

ik versta trouwens helemaal geen slecht engels... ik versta met moeite goei engels, maar slecht engels helemaal niet

ik ga trouwens al helemaal niet zagen over de middagiaanse voorstelling over het leven van E.A. POE style film noir (wat een masturbatieve onzin, het leek wel Wild Vlees in de onemanversie)

wel moet ik zeggen dat Krisprolls met filadelfia een uiterst lekkere lunch is en dat pizza meestal te veel is en alcohol meestal te rap vermoeid maakt en dat Lord Fraggle een geweldige muziekcollectie heeft en best wel seksie is, maar houwutstil, het kan aan mijn hormonen liggen!

en voorst ga ik ook niet verder zeveren over dat snoepautomaten op school altijd op de verkeerde dagen van de maand kapot zijn en dat twee lessen van MDG-wax op één dag echt wel teveel zijn voor mij en dat kwistenbiebel een fantastisch, veel te weinig gebruikt woord is en dat mijn Gents er op vooruit gaat en dat ik zin heb in ne coca en ook zin om tegen de Zeester allemaal "dingen te zeggen" en dat de keuken opgeruimd is, maar dan wel door een persoon die niet kan koken, dus waarschijnlijk zeer onlogisch heringedeeld (maar wel ordelijk, bijna fascistisch ordelijk is die keuken van mij) en dat de afwas gedaan is en dat ik vreselijk droge handen ontwikkel en dat ik zin heb in een sigaret en daarna verder werk aan macht en zalving in las vegas en
nog veel won ton uit de sun wa

duizend uur pinokkio

het gemortel kombat van het desbetreffende zwaargewicht, vorige vrijdag, is redelijk goed ontvangen... schoon zonneschijntje, ik sprak schoon, de Neger is er door en ik ben content

dat contentzijn betreft evenwel alleen vorige vrijdag
want deze week is een week van duizend uur pinokkio!
de pinokkio-uren omvatten arty-farty (in dit geval voornamelijk farty) gedans, jazzy hedendaagse muziek* in de genre van Ik ben een dramastudent en bijgevolg luister ik alleen maar naar jazz en venetian snares

dit wil wel eens irritaties opleveren die mij doen grijpen naar Natalia-achtige verboden middelen (ja ik kan i want you back zingen en spelen aan de piano en draag daarbij het liefst een glitterbloes)

ook dat we deze week nogal weinig zeester zullen zien, te wijten aan repetities en generalen,premieres en voorstellingen, op-en afbouw, is niet bepaald geruststellend

wederom verboden middelen, aan het eind van de dag ben je weer een dag ouder en meer kun je niet zeggen van 't armenbestaan

volgens facebook ben ik een debiel met een chimpanseebrein, ik wil daar met gaarnte ja op knikken, hoewel ik nog net het onderscheid kan maken tussen duimspijkers en kornfleeks

(in ons geval: special k met chokoladekrullen, ik weet dat dat niet zo gezond is als men doet lijken, maar ik ben dan ook niet op dieet dus fokoff)

het colagehalte ligt overigens ook weer erg hoog: ik zit nu aan een gemiddelde van anderhalve liter per dag
en ja daar krijg je jicht van, maar ik compenseer dat dan ook wel met duizend uur pinokkio
verder merken we steeds meer arrogantie/zelfingenomenheid op bij een welbepaald persoon die sympathiek doet... dan hou ik toch meer van mijn eigen arrogantie: ik verbloem niets, ik ben een bitch en bijgevolg kan de persoon tegenover mij zichzelf geweldig vinden

voorts is er nog steeds -vooraleer ik ga kakken, doet me aan complexe tekst denken-
won ton
uit de
sun wa


*men zou zeggen: o hedendaags jazzy, dat is wel leuk ende zo, en o ja: ik was ook best wel een fan van de snor van pinokkio** toen ik zo eens een cd hoorde op het befaamde snorrenfeest... ik dacht: ja dat is coole muziek, maar bedenk dat wat op zo'n cd terecht komt, het product is van veel tijd, techniek, concentratie en vooral SELECTIE!!! in de duizend uur pinokkio is er echter niet veel sprake van selectie en moet de Pita urenlang naar dat geëxperimenteer en geïmproviseer luisteren, waarna haar zenuwen het weleens dreigen te begeven!!!

**Dick van der Harst